skip to Main Content
Mężczyzna Kaszlący Z Powodu Pochw

Czym jest obturacyjna choroba płuc?

POChP. Choroba, o której często słyszymy, ale czy wiemy, czym tak naprawdę jest, skąd się bierze i jakie są jej objawy?

Przewlekła obturacyjna choroba płuc – czym jest

Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest bezpośrednio związana z nałogowym paleniem papierosów. Obecnie choroba zajmuje 5. miejsce pośród głównych przyczyn zgonów. Co więcej, przypuszcza się, że wraz ze starzeniem się społeczeństwa wyniki te będą się pogarszać.

Choroba ta cechuje się słabo odwracalnym, rozwijającym się zmniejszeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Dolegliwości zazwyczaj pojawiają się u osób po 40 roku życia, które już wcześniej posiadały objawy rozedmy płuc lub przewlekłego zapalenia oskrzeli.

POChP jest tym bardziej niebezpieczna, że może ona nie dawać żadnych objawów nawet przez wiele lat. W momencie, kiedy chory zauważa u siebie pewne zmiany chorobowe, zazwyczaj choroba ta jest już w bardzo zaawansowanym stadium rozwoju.

W przypadku przewlekłej obturacyjnej choroby płuc naszemu organizmowi zaczyna brakować rezerw oddechowych.

Główne przyczyny POChP

Do głównych przyczyn rozwoju przewlekłej obturacyjnej choroby płuc zalicza się:

  • Palenie tytoniu,
  • Bierne palenie tytoniu,
  • Zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego w naszym otoczeniu,
  • Infekcje układu oddechowego we wczesnym dzieciństwie,
  • Uwarunkowanie genetyczne,
  • Nawracające infekcje górnego oraz dolnego układu oddechowego.

Jakie są objawy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc POChP?

Jak już pisaliśmy, u choroba płuc przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów. Zmiany chorobowe rozwijają się nieustannie, jednak osoba chora nie dostrzega ich i nie są one widoczne w codziennym funkcjonowaniu.

Jednym z pierwszych objawów są lekkie choroby z oddychaniem, które mogą mieć miejsce na przykład podczas wysiłku fizycznego.

Z czasem u pacjenta może pojawiać się także kaszel, zwłaszcza w godzinach porannych. Oprócz kaszlu może pojawić się także wydalanie zalegającej w płucach wydzieliny, czyli tak zwanej plwociny.

Chory może zauważyć także częstsze choroby oraz stany zapalne układu oddechowego. U pacjenta można zauważyć także uruchomienie dodatkowych mięśni przy oddychaniu.

Z czasem duszności mogą pojawiać się także podczas spoczynku oraz snu. Chory może odczuwać także ucisk w klatce piersiowej oraz słyszeć wyraźny świst podczas oddychania.

Jak wygląda diagnostyka obturacyjnej choroby płuc?

W przypadku zauważenia niepokojących objawów niezbędna, a wręcz konieczna jest wizyta u lekarza pierwszego kontaktu. Do rozpoznania choroby konieczne jest wykonanie badania spirometrycznego.

Aby określić stopień nasilenia choroby konieczne będą także dodatkowe badania, takie jak:

  • Posiew plwociny
  • EKG
  • RTG klatki piersiowej
  • Gazometria krwi włośniczkowej
  • Pulsykometria

Prawidłowe rozpoznanie choroby jest kluczowym aspektem, ponieważ to właśnie od niego zależy dobranie odpowiedniej terapii.

Leczenie POChP

Wiemy już, że leczenie uzależnione jest bezpośrednio od stopnia zaawansowania obturacyjnej choroby płuc.

Celem terapii każdorazowo jest zminimalizowanie skutków choroby, takich jak utrata miąższu płuc czy spadek natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej.

Pierwszym i podstawowym etapem jest zaprzestanie palenia tytoniu, który w znaczącej większości przypadków jest przyczyną występowania choroby. Rzucenie palenia nie spowoduje powrotu do zdrowia, ale może przyczynić się do zmniejszenia ryzyka rozwoju choroby.

Dodatkowo stosuje się także dobraną do pacjenta rehabilitację pulmonologiczną, która powinna trwać minimum 6 tygodni. Praktycznie na każdym etapie choroby zaleca się także aktywność fizyczną.

W terapii farmakologicznej stosuje się przede wszystkim leki rozszerzającej oskrzela. W niektórych przypadkach może wystąpić wskazanie do leczenia domowego tlenem, czyli tak zwanej tlenoterapii.

Leki te dzieli się na:

  • Antycholinergiczne – czyli leki rozszerzające oskrzela, które mają krótkie działanie. Leki te mają za zadanie zahamowanie spadku wydolności układu oddechowego.
  • B2-mimetyki – są to leki o działaniu krótkotrwałym oraz długotrwałym. Łagodzą one uczucia duszności.
  • Glikortykosteroidy – poprawiające komfort życia u pacjentów z zaawansowaną oraz bardzo zaawansowaną chorobą. Zazwyczaj przyjmowane wraz z B2-mimetykami.

Jeśli u pacjenta występuje częste i uporczywe odkrztuszanie plwociny można zastosować także dodatkowe leki ułatwiające odkrztuszanie, takie jak Fluimucil Muko. Lek ten może być stosowany zarówno krótkotrwale, jak i długotrwale.

W niektórych przypadkach chory musi zostać poddany hospitalizacji. Sytuacja taka może wystąpić przede wszystkim, kiedy:

  • Obserwujemy narastające duszności
  • Pojawiają się nowe objawy, takie jak obrzęk obwodowy lub sinicą
  • Leczenie ambulatoryjne nie przynosi pożądanych rezultatów
  • Chory ma zaawansowane stadium POChP
  • Chory posiada choroby towarzyszące, takie jak zaburzenia rytmu serca lub niewydolność
  • Chory jest w zaawansowanym wieku

Co zrobić, aby uniknąć postępu choroby oraz nie dopuścić do rozwoju POChP?

Przede wszystkim rzuć palenie. Dym papierosowy zawiera kilka tysięcy szkodliwych substancji, które oprócz chorób płuc wywołują także zwyrodnienia krtani, serca czy języka.

Palenie papierosów to nie jedyny aspekt, który ma wpływ na potencjalny rozwój POChP. Bierni palacze są równie narażeni na wystąpienie choroby. Dlatego też powinieneś unikać przebywania wokół osób palących.

Staraj się chronić przed zakażeniami dróg oddechowych. Każda z chorób dróg oddechowych zostawia po sobie mały ślad. Dlatego też w sezonie nasilonych infekcji staraj się unikać miejsc, w których występuje większe ryzyko infekcji.

Pamiętaj o stałej aktywności fizycznej. Nie musisz od razu zapisywać się na lekcje szermierki – wystarczą regularne spacery.

Pamiętaj o zrównoważonej diecie bogatej w minerały i substancje odżywcze, a także witaminy.

Back To Top